Pomiędzy gęstymi drzewami, rzec można w lesie, stoi niezwykle wiekowa budowla, a w zasadzie jej ruiny. Ogromne kolumny pną się do koron drzew, część z nich do połowy zniszczona straszy nagim, zimnym kamieniem. Grube ściany, częściowo "nadżarte" przez czas, częściowo przez inne czynniki zewnętrzne chowają się za gęstymi krzakami, niskimi gałęziami i wszystkim co może zakryć ich surowość. Gdy wejdzie się przez dziurę, która zapewne kiedyś służyła za drzwi, poczuć można wilgoć, stęchliznę i... Cóż, co by to nie było, na pewno skutecznie odstrasza to ciekawskich turystów bądź też "tubylców", który nagle zapałali chęcią poznania historii czy też zakątków tego miejsca. Bardziej odważnych nie spotka tam nic poza gorzkim rozczarowaniem bowiem wiekowe ruiny kryją w sobie tylko dzikie rośliny, którym jakimś sposobem udało się tam zadomowić, zimne, surowe ściany i kolumny oraz nic ponad to. Miejsce nie należy do bezpiecznych, łatwo o skręcenie kostki czy zagubienie się w długich i zawalonych korytarzach tej, ni to warowni, ni to zamku czy nawet dworku. Dziwna konstrukcja stoi w tej części parku od niepamiętnych czasów, tak bardzo odległych, iż nawet najstarsi obywatele Londynu nie pamiętają czym właściwie jest ani po co tam stoi, nie wspominając już o historiach jakie na jej temat krążą wciąż ubarwianym przez znudzonych inteligentów czy też zwykłych poszukiwaczy sensacji...